donderdag 13 maart 2014

Lätzchen

Kleine neefjes mogen kwijlen. Kleine duitse neefjes nog wat meer zelfs. Omdat ze zo schattig zijn met hun Lätzchen. Daarom maakte ik er zelf ook (buffmodelletjes). Hopelijk vallen de poezen in de smaak.

Zo niet, dan heeft hij geluk. Want de volgende lading jersey ligt klaar. Mét Kamsnaps. Een nieuw avontuur!
De ingrediënten van de laatste foto komen van Bobby Sewing in Mortsel. Een goed verscholen pareltje!

maandag 24 februari 2014

Poppenpost

Ik kreeg gisteren poppenpost van twee poppenmoeders. Nu de lente er aan komt, hebben ook poppen zin in een nieuwe garderobe. Mijn zonnige zondagnamiddag werd dan ook goed besteed.
Morgen gaat alles op de post. Zo kunnen die poppenkinderen deze week genieten van al dat moois.
Want ja, zelfs van dichtbij mag het deze keer gezien worden.

De patronen zijn natuurlijk van tante hilde.
Het blijft heerlijk om uit dat boek te werken.


 

zondag 15 december 2013

In actie

Zondag is rustdag. Ik weet het. Maar rusten mét activiteitjes is zoveel leuker. Ik voerde er dit weekend twee uit. Twee Pinterestjes die al even op het lijstje stonden. Voor de lol. Eén voor mezelf én één voor iemand anders (bijna Kestmis. Ge weet wel, dat feest met die briefjes en lijstjes en verlangens). Tenminste als het goed afloopt. Anders is het voor de vuilbak. Kortom, 't is altijd voor iets of voor iemand en ik heb me geamuseerd met testen.







De sloffen verdien nog wat afwerking maar zijn héél warm en gezellig.
Het cadeautje moet ook nog wat afgewerkt worden. Tot het een waardige afgever is.

Nog drie cadeautjes te gaan; een gehaakte sjaal met puffstitch (gaat geweldig goed vooruit met haakpen nr 12), katoenen zakjes om plastic in de winkel te vermijden en nog eentje waarvoor ik Pinterest nog eens van links naar rechts en van boven naar onder moet doornemen. Er zijn erger dingen in 't leven!

woensdag 11 december 2013

Barbie redt de wereld

Vrouwen en vuilzakken buitenzetten... dat is zoals een man vragen om heu... neem nu .... ik ehm... allez, ja ge weet wel (met die nieuwe mannen, vindt ge begod nog niet meteen een goed voorbeeld.)

Maar dus, vrouwen en 'de grijze zak' dat is geen match. En laat dat nu schoon samenlopen met de nieuwe vrouwensport* 'hoe afval (plastic) vermijden'. Het net puilt uit van de tips and tricks. Je wordt rond de oren geslaan met recepten om zelf tandpasta te maken, afwasmiddel te brouwen en poetsmiddel te toveren. Koekjes koop je niet, maar bak je. De slager wordt vriendelijk verzocht het vlees meteen in een bokaal te doen. Je voelt je geweldig Middeleeuws én schuldig wanneer je er niet aan gedacht hebt je eigen recipiënten mee te brengen naar de winkel.  "Ocharme die zeeschilpadden", roepen mijn kinderen al wanneer ze iemand een zakje zien nemen.

Vorige week was het zover. Ik ging een level-up! Ik zou naar de Bio-planet gaan en zonder plastic weer buiten wandelen. Ik zou weigeren hun afval binnen te nemen. Neen! Neen! Ik wil het niet! Gewapend met zowat alles wat me handig leek, ging ik strijdvaardig op pad.


Eerste rek: pasta en rijst. Allemaal in plastic verpakt. Pasta kan je nog zelf maken. Maar rijst lijkt me lastiger. In mega-hoeveelheid bij de Chinees dan maar? Ik liet alles staan.
Tweede rek: het vlees. Ik haal fier mijn dozen boven en hoor de lieve mevrouw zeggen 'sorry, dat mogen we echt niet  doen. Voedselveiligheid.' Say what???? Zie mij hier staan met al mijn goede voornemens! Resultaat, biovlees in papier in maiszakje. Kan nog net, maar toch.
Derde rek: groenten en fruit, vers en los. Heerlijk om te verdelen over mijn dozen en bakken!

Aan de kassa: chaos. Maar dat vinden ze daar gelukkig niet erg bij Bio-planet. Ze zijn daar geweldig ZEN!
Maar ik vond het moeilijk. Er was in ieder geval nog héél veel groeimarge.

Wat ik miste waren katoen zakken. Voor brood, fruit, .... Ik maakt vanavond dus twee grotere exemplaren van een oude kussensloop die ik ooit in de Kringwinkel vond. Hij ligt er al jaren, omdat ik 'm nooit wou versnijden voor iets. Maar zie, nu is het moment. Barbie, komaan, red de wereld... je kan het!

Zelf je tassen maken? Ideetjes opdoen? *Sporten? Laat u gaan? 
Deze site geeft geweldig veel inspiratie! Bea Johnson is ook goed om u wakker te krijgen. En no-impact man Colin Beavan.  Oh, en de markt. Die maakt ook héél veel goed.

Zelf al iets geprobeerd? Ik ben zo benieuwd.
En ondertussen staat mijn pot azijn met pompelmoesschillen op de kast. Te wachten tot het badkamerkuismiddel wordt. Can't wait!

dinsdag 26 november 2013

Beloofd

Beloofd is ... beloofd. Ook al zit er bij mij soms bangelijk veel tijd tussen de belofte en de uitvoering, mijn geweten speelt altijd op... en zo wordt elke belofte uiteindelijk ingelost.

Ergens in januari zag ik op Facebook dit:


De eerste vijf personen die op deze status reageren, krijgen van mij, ergens in de loop van dit jaar, een willekeurig presentje: mogelijk gebakken lekkers, een welgemeend persoonlijk briefje of kaartje, een creatief hebbedingetje. Zonder enige waarschuwing en wanneer ik er toevallig zin in heb.
Het addertje? Dezelfde vijf mensen moeten dit zelfde aanbod op hun muur zetten. Positieve energie rond laten vloeien daar worden we allemaal warmer van vanbinnen!" Positieve energie rond laten vloeien daar worden we allemaal warmer van vanbinnen!" Positieve energie rond laten vloeien daar worden we allemaal warmer van vanbinnen!" Positieve energie rond laten vloeien daar worden we allemaal warmer van vanbinnen!" Positieve energie rond laten vloeien daar worden we allemaal warmer van vanbinnen!"



Mijn enthousiaste ik sprong daar bovenop en zag dat enkele mensen haar volgden. Die mensen hebben dus nog steeds iets tegoed. Gelukkig is het nog steeds 2013!


Dit wordt het:


Schattige sleutelhangers. Klaar om nieuwe deuren te openen in 2014.


Buiten het Facebookgebeuren was hier iemand in huis die ook goed onthouden had dat ik ooit, ergens, in de loop van dit jaar zei "Tuurlijk krijgen jullie ook een tante hilde pop. Een mooie, met haar en kleertjes naar keuze!". Daar hang ik sinds die dag dus ook aan. En elke keer kwam er iets tussen... tot ik plots bedacht dat mijn dagen bijna geteld waren (lees 'het is al bijna december') en ik in actie schoot. Ze zijn nog kaal, maar al niet meer helemaal naakt. Binnenkort kunnen we ze echt dopen, die 'kleine Ella en kleine Luna'. 



En kunnen ze eindelijk samenspelen met 'kleine Fien'. Die al maaaanden bij haar poppenmama is. Alleen!



De poppenmama's zijn alledrie 12 jaar en zitten in het eerste middelbaar. En ik ben eigenlijk feitelijk zo dankbaar dat ik ze blij maak met een pop. Zo dankbaar dat ik beloof volgend jaar iets korter op de bal te spelen en niet alles tot op 't laatste nipperke te laten liggen. Beloofd!





vrijdag 15 november 2013

Discofever

Donkere dagen ... dat betekent bij ons vooral 'verjaren'.

Onze oudste werd 12. Het is een cliché, maar jongens... gisteren lag ik nog te zweten in het kraambed.
Met één sok binnenstebuiten aan mijn voet vroeg ik 'En, is het nu een meisje?'. Ondertussen is dat meisje groot genoeg om een hele dag in de badkamer te staan en met haar beste vriendin krultanggewijs krollen te draaien. Om glitteroutfits te passen, schoenen goud te spuiten en dancemoves te oefenen. U hoort het komen... we hielden een discofuif.

Vorig jaar kozen de dames voor een duo-feest in thema, nl. Halloween. Ik Pintereste me suf en verzorgde de bewuste feestavond. Een volledig buffet met afgehakte vingers, guacomolobrakende pompoenen, oogballen en opengespatte hersenpannen*. Kortom, geslaagd!



Deze keer moest er gedanst worden. Het eten was ondergeschikt aan DJ en aankleding. We sleepten discobollen aan en voorzagen ons van een Dame Ednabrillen. Kwestie van een beetje op te gaan in 'the crowd'.


 
 
disco-hapjes
 
disco-berichtjesboom, met daarnaast een pot te grote en te roze bubbelgums
 
 

 
disco-hoofd

 
discomama
 

discobamba
 
Een knalfuif van 19 tot 22u, op cola en sprite dat gaat dus prima.
Als de sfeer maar juist zit en de harten maar groot zijn.
 
 
 Discotieners anno 2013. Dat is de max!
 
*Aangezien het een duo-feest was, werd het 'werk' gedeeld. Maw, een dagje gedeelde smart met de topmoeder van dé vriendin. Volgend jaar héél graag opnieuw.

zondag 22 september 2013

Où j'étais reine...

Wij hadden dit weekend geen kinderen. Enfin, we hadden er wel, maar ze waren weg. Een schoner excuus om zelf uithuizig te zijn, bestaat niet.

We trokken naar de taalgrens. Waar men noch Nederlands, noch Frans praat. En als je écht rijk bent, komt daar nog een kletske Engels bij. Daar waar de bossen belachelijk groen zijn. De kunst precies goedkoop is en de huizen volgens mij bewoond worden door personages uit Hitchcockfilms. De brusselse rand... place to be!

Op het verlanglijstje van deze weekendkoningin:
- een fijne plek om te logeren.
- een museumpje.
- lekker eten.
- een sauna bezoek.
- een brocantemarkt.
- het vinden van een geo-cache.

Missie volbracht? 100% de koning te rijk.




Een fijne plek om te logeren
La Cabane. Zo schattig! Wat gewone stervelingen een tuinhuisje noemen, noemt een beetje zakenvrouw 'Le refuge du Pêcheur'. En omdat ik nooit zo'n schoon foto's kan trekken geef ik jullie gewoon de link. Als je eens verdwaalt ginder, bel dan Cécile!


Een museumpje
In La Hulpe ligt, goed verscholen, het kasteel van ... La Hulpe. En in dat kasteel huist het Folon-museum. Proper. Gezellig. Sympathiek. Aanrader. En gratis voor bezoekers met leerkrachtenkaart. Zwaar fan!







Een sauna bezoek
Na het museum en een wandeling door het park, hadden we wat warmte en luxe verdiend. Een spa-resort bracht soelaas. We sukkelden tussen wat anciens in een Afrikaanse opgietsessie en probeerde ons de rest van de namiddag waardig te gedragen (lees 'niet struikelen', 'geen ruimtes binnengaan waar je niet van weet wat er gebeurt', 'elegant stappen met gehuurde teenslippers', ...). Foto's nemen is daar niet toegelaten!

Lekker eten
Lekker eten is een must. Je moet toch eten, dus kan het beter lekker zijn. Er werd ons aangeraden naar Victorine te gaan. Alwaar ze, volgens KnackWeekend, heerlijke paling hebben. En waar de hoogblonde gastvrouw al zeker 70 jaar in de zaal staat en het menu nog spijskaart heet. Maar, waar je duidelijk beter even reserveert. Het werd Chinees bij Yim.


Een brocantemarkt
In Waterloo is het blijkbaar elke zondag mega-rommelmarkt. Ontdekking van ... wel, sinds lang! Veel, veel, heel veel rommel. Schone rommel! De tijd was beperkt, dus zijn we gedwongen binnenkort opnieuw het 'slachtoffer van Waterloo' te worden.

Het vinden van een geo-cache
't Is bijna een running gag. Ik die overal coördinaten van caches mee naartoe sleep, en de cache die nooit in 't programma past. Volgens mij reden of liepen we er dit weekend 25 keer over. Maar 't zal nog lang duren voor ik dat zal weten. N 50° 46.133 E 004° 28.733 is nog steeds een mysterie voor me.

Kleine ode om af te sluiten
En omdat ik ook zwaar fan ban van J. Brell, speelde ze dat speciaal voor mij op de terugweg op Studio Brussel. De Nederlandse versie van een ijzersterke Franstalige song.  Perfecte synthese van het weekend medunkt! Zakdoeken in de aanslag? Komtie!




"Moi je t'offrirai des perles de pluie

Venues de pays où il ne pleut pas
Je creuserai la terre jusqu'après ma mort
Pour couvrir ton corps d'or et de lumière
Je ferai un domaine où l'amour sera roi
Où l'amour sera loi
Où tu seras reine"